Benim gördüğüm bir durum var... Toplumda yer edindiriyor çünki. Sürekli mağdur olarak ilgi odağı oluyorsun. Çevren de seni dikkatle dinliyor, hatta işte bu sosyal ağda da zaman zaman gördüüğümüz gibi hani Afrika'lı açlıktan ölmesine son saniyeleri kalmışın fotosunu paylaşıp altına "Halimize şükür" derler ya. İşte onun canlı ve anlık olarak yaşanmasını sağlıyor. Hatta bu durum toplumumuzda o kadar değer verilen bişi ki bakın yönetenler de sürekli mağdur ayaklarına yatarak kutu kutu pense. Nerde bu Safinaz'ın pabucu, pabucunun kutusu ?
Sonra,
Mutluluk gerçekten de değerli bir şey değildir ! Nerden mi çıkartıyorum ? Bakınız örnek yine buradan... Bir çok kez rastladım, siz de rastlamışsınızdır "Face'de hep mutlu, gülümseyen, eğlenceli vb. fotolarını paylaşıyorlar. Sanırsın ki hayat hep öyle geçiyor. Değil" gibi paylaşımlar da vardır. Yani mutluluk bi inandırıcı da değildir. İnanmak istemez insanlar başkalarının gerçekten de o kardeki veya videodaki an yada sürecikte dahi gerçekten mutlu olabildiklerine :) Yavşaktırız çünki biz. Gizliden gizliye hasedimizden kudurmuşuzdur. O kim ki, ne ki, ne yapmış ki de böyle mutlu olmayı hak etmiş. Ben mutsuzken O ne münasebetle ! Yalandır o rol yapıyordur !
Mağduriyet dipsiz maden gibidir. Mağduryum madeni ! Hani bir zamanlar paylaşırlardı ya "Türkiye'de Neptünyum madeni bilmem Dünya'daki %90 rezervmiş, eğer bi çıkartırsak bütün iç-dış hatta galaksiler arası UFO borçlarımızı bile öder üstüne Cennet'ten arsalar bile alabilirmişiz" gibi haberler ;) İşte bu "Mağduryum" yıllaaardır çıkartılıp kullanılan bir yer altı zenginliğimizdir aslında. Yersin çünki hep, hepimiz yeriz, illa ki yemişizdir.
